De "Homo litoreus" theorie ziet voor
mensachtigen een aan water gebonden fase in de evolutie.
De argumenten daarvoor zijn in deze presentatie ontleend aan fysiologische,
anatomische en gedragsmatigebijzonderheden
waarin wij afwijken van onze naaste verwanten, de mensapen Chimpansee
en Bonobo.
Die gedachten baseren zich vooral ook op de gegevens die in de inleiding
zijn vermeld: argumenten niet alleen van fossiele botten, maar vooral
ook aan de typsiche eigenschappen van de mens van nu.
Daarbij zijn het zowel anatomische als fysiologische, ethologische
en aangeboren psychologische eigenschappen die een rol spelen.
Achtergrond
Oorspronkelijk als idee gelanceerd door marien bioloog prof. Allister
Hardy in 1960 van de vorige eeuw: "Was
man more aquatic in the past?"
Zijn idee werd verguisd en om die reden is het verder uitgewerkt
door journaliste en schrijfster Elaine Morgan als de Aquatic Ape
Theory (A.A.T.).
Wat mij betreft is die omschrijving "aquatic ape" niet de meest
aansprekende en ook niet door haar bedacht.
Mijn voorkeur is " vroege semi aquatische voorloper van het genus
Homo".
De hypothese is nooit serieus genomen, vooral doordat zij een "outsider"
zonder wetenschappelijke achtergrond in antropologie werd gezien.
Voor Hardy gold dat niet, maar hij werd evenzeer geriducaliseerd.
Dat, en zijn andere ontwikkeling, verhinderde het. Zie SAHFOS
en Alister
Hardy Society.
De laatste jaren ontstaat er een klein maar groeiend aantal biologen
en paleo-anthropologen dat iets in een Homo litoreus theorie ziet.
De controversiële theorie verdient het serieus genomen te worden.
In het bolwerk van Paleoanthropologen en biologen beginnen langzaam
maar zeker in ieder geval stemmen op te gaan om dat ook te doen.
De mainstream binnen deze groepen wetenschappers vindt het nog altijd
"amateuristische prietpraat" en dat is te kort door de bocht.
Er zijn intussen wetenschappers die dit idee als "niet helamaal
verwaarloosbaar" typeren op grond van meer vastgestelde eigenschappen
van een aantal fossiele voorouders.
Veel voorouders van Homo sapiens werden aanvankelijk gezien als
"savanne dieren".
Dat zijn er relatief weinig per periode en meestal met hun eigen
aanpassingen voor verschillende habitats.
Hetzelfde is bij veel groepen organismen hetzij eencellig of meercellig
en plant of dier.
De les is, evolutir verloopt niet in rechte lijnen in de tijd. Het
is een niet voorspelbaar proces in veel richtingen ook met veel
"dead ends" en soms weer samenvoeging.
Voor onze voorouders is een onderschat probleem van de met
regelmaat rijzende en dalende zeespiegel en wat er mee samenhing.
Isolatie van kleine groepen tijdens een sterk gerezen zeespiegel
kan tot gedwongen aanpassing leiden.
Overleven op afgelegen slecht begroeide eilanden zijn in dat opzicht
niet ondenkbaar.
De skeletten alleen geven minder inzicht dan lichamelijke en fysiolofische
eigenschappen die wij, Homo sapiens intussen duidelijk nog bezitten.
De "Wateraap" als voorloper van Homo species is op die gegevens
gebaseerd.
De periode dat "onze" mogelijk semi aquatische bipedale
specialisatie ontstond is niet na te gaan.
In ieder geval eerder dan lang is verondersteld. Met dat als basis
heeft onze soort Homo sapiens zich relatief kort geleden als snelle
loper kunnen ontwikkelen.
"Wij" lopen op dit aardbolletje nu vermoedelijk ongeveer 400.000
jaar en de verspreiding ging zo snel war weer een volgende vraag
over gesteld kan worden:
KaÏn en Abel.....
De verre voorouders van meer dan 1 tot 3 miljoen jaar liepen wel
maar het waren geen marathonlopers. De
eerdere veronderstelling dat het voot Homo erectus wel gold is foutief
gebleken, het skelet was er niet op "berekend".
Naast de onderdelen in deze site heb ik een extra aansprekende voorbeeld
van mogelijke semi-aquatische voorlopers van ons Genus Homo spec.
Het zijn de argumenten uit mijn onderzoek naar "babyzwemmen".
Basis is ethologie en daarnaast fysiologische eigenschappen van
onze pasgeborenen:

Waterbabies ©Zena
Holloway http://www.urchinrock.com